Samenwerken

Wanneer mensen in een organisatie het gevoel hebben dat er naar ze wordt geluisterd, beginnen ze - vanzelf - te denken in termen van wat goed is voor de organisatie in plaats van dat zij zich richten op het veiligstellen van hun volgende salarisbetaling.

Wat betekent dit voor het ontwerp van de cultuur van de organisatie?

 

Ik schrijf dit stukje in het ziekenhuis.  Welk ziekenhuis is irrelevant, wat ik hier observeer gebeurt dagelijks op allerlei plekken.  Naast mij staat een lange rij mensen te wachten voor een balie.  Blauw staat er met moderne frisse letters boven.  Verderop zie ik rood.  De stoelen in de wachtruimte van blauw zijn overigens rood en bij rood staan gele stoelen.  De kleuren van de balies leken een slimme toepassing van het beheren van mensenstromen, maar is bij nader inzien toch minder consequent toegepast.  Gemiste kans zou ik denken.

Overijverig?  Ten einde raad om maar zo groen mogelijk te zijn?  Overhypte duurzaamheid?  Of gewoon volledig uit de bocht gevlogen marketing-blabla?  In ieder geval komt Unilever in de instructies van de Unox tomatensoep niet al te slim over....

"IN EEN PAN
Doe de soep in een pan en verwarm de soep al roerend totdat deze kookt.  De soep niet doorkoken.  Giet de verwarmde soep in een kom.  Eet smakelijk."

Niets mis mee.  Duidelijke instructies.
Verderop lezen we echter....

Het bureaucratische model

Het Tayloriaanse concept van managen was gericht op het optimaliseren van de efficiency van ongeschoolde werkers en de coördinatie en configuratie van eenvoudige, repetitieve activiteiten om complexe eindproducten en -diensten mogelijk te maken.  

Abonneren op Samenwerken